Halina Poświatowska, poezja, wiersze miłosne

Heloiza nie była grzeszna
Heloiza nie miała welonu
Heloiza nie spała w rzece

obnosiła swoją złotą nagość po
zakurzonych ulicach wielkie
sosny — umarłe przed nią
śpiewały: — hosanna hosanna

Heloiza — zielona łodyga Heloiza
— zalążek kwiatu Heloiza —
smagła czereśnia przyklękła pod
ciężarem plonu

hosanna — krzyczeli — hosanna

potem wzięli Heloizę białą
ubrali w biały welon i w
smutnej utopili rzece

Heloizy złote obłe ciało
— hosanna —

---= Poezja -  Wiersze - www.poswiatowska.org =---