"Cisza przyjacielu, rozdziela bardziej niż przestrzeń. Cisza przyjacielu nie przynosi słów, cisza zabija nawet myśli."
- Halina Poświatowska chcę pisać o tobie

*** znów pragnę ciemnej miłości

znów pragnę ciemnej miłości
miłości która zabija
tak o śmierć modli się skazany

przyjdź dobra śmierci
rozrzutna bądź jak noc sierpniowa
bądź ciepła
dotknij mnie lekko

odkąd poznałam jej prawdziwe imię
przygotowuję moje serce
na ostatni urwany
wstrząs

W przestrzeni i czasie

Drukuj

W przestrzeni i czasie

Kategoria Wiersze z lat 1958-1962

W słonecznym kurzu — miała nadejść wiosna — na drodze, którą omijają obłoki, powiedział Walter: kocham ten kraj. Spod uchylonych warg wyjrzały zęby ostre i mocne jak kamienna oprawa rzeki. W powietrzu pełnym ptaków, które skrzydła otwarte pasą dusznym wyziewem śmietników, powiedział Walter: nigdy nie dotknąłem innej kobiety, odkąd poślubiłem żonę.
W krajobrazie wezbranym ciepłą krwią zieleni, pochylonym ku drodze płaskimi dachami domów, powiedział Walter: mam dziką duszę włóczęgi, ale oswoiły mnie ręce kobiety i wrosłem w ziemię jak drzewo. I wiem, że gdybym odszedł, pozostałaby z ustami wygiętymi żalem, z policzkiem opartym na szczupłej dłoni. Więc drodze mojej mówię czekaj i niecierpliwe stopy spojrzeniem wiążę, którym odbłyska kolor jej ciepłych oczu.
  ---= Poezja -  Wiersze - www.poswiatowska.org =---

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii, w celach reklamowych i statystycznych. Pliki cookies są zapisane w pamięci Twojej przeglądarki. W przeglądarce internetowej możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies. Dowiedz się więcej o naszej polityce plików cookies. Zamknij